Duvel

Vroeger had Samuel zo vaak een kater dat hij eraan gehecht was geraakt. Hij gaf zijn kater een naam en speelde er wat mee: hij lokte hem en vervolgens verjoeg hij hem weer. Dat aantrekken gebeurde door veel bier te drinken. Het afstoten ook. De kater van Samuel heette Duvel. Maar dat is allemaal lang geleden. Tegenwoordig leidt Samuel een gematigd leven, met een vaste baan, een grotendeels afbetaald huis en een vrouw. Af en toe loopt hij nog eens tegen vrienden van vroeger aan. Dan vertellen de oude makkers elkaar hoe het hen vandaag vergaat: vaste baan, bijna afbetaald huis, een vrouw. Onvermijdelijk worden er ook herinneringen aan de vervlogen wilde jaren boven gehaald. “Maar zijn Duvel is

Thuis

Ziehier mijn computerscherm, mijn toetsenbord en mijn blauwe keldermuur die anderhalf jaar na het schilderen nog steeds niet volledig droog is. Hier vind ik rust en kan ik soms werken en soms ook schrijven. De koffiekop staat er enkel voor de foto. ​ Alleen omdat dit mijn eerste homepagina is staat hier een foto van bij ons thuis. Daar zal u het moeten mee doen. Verder vindt u hier alleen maar fictie.

Eendagsvlieg

ik ben de eendagsvlieg geboren bij het eerste ochtendgloren was alles al verloren maar kijk, ik vlieg! ik vlieg! als ik me niet bedrieg is het twaalf uur op de toren als mijn driften al ontsporen en ik een andere vlieg aanvlieg onverhoeds en ondoordacht de middag vol met krijgsgeweld uren geef ik van katoen dan is ‘t de dood nog die mij wacht mijn dag alweer geteld maar morgen heb ik niets te doen

Archief

© 2018-2020 Udo Meiresonne