Prikkebeen

Eerst en vooral: het liedje dat u al heel uw leven kent als “Meester Prikkebeen“ van Boudewijn De Groot en Elly Nieman, is in feite gewoon “Prikkebeen“ getiteld. Zonder “Meester.“ Vraag me niet hoe ze daarop gekomen zijn, dat had u aan liedjesschrijver Lennaert Nijgh moeten vragen. Maar daarvoor is het al meer dan twintig jaar te laat. Helaas pindakaas.

Officieel gaat Prikkebeen over een zeker meneertje Prikkebeen, een sprookjesachtig figuur geïnspireerd op een stripfiguur van de jaren 1800, toen er voor zover ik weet nog geen strips uitgegeven werden. Maar ik kan me vergissen. Ik was er toen ook nog niet bij trouwens. Tegelijk steekt niemand onder stoelen of banken dat de hele plaat waarop Prikkebeen staat één grote psychedelische trip was, dus de indruk die u altijd al had - dat Prikkebeen gewoon een random aaneenschakeling is van lukraak gekozen woorden - is met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid een vrij accurate weergave van de werkelijkheid.

U moet trouwens voor de aardigheid op YouTube de videoclip van Prikkebeen maar eens bekijken. Het ding is zo vreemd in beeld gebracht dat we gerust mogen aannemen dat zelfs de cameraman aan de paddo’s had gezeten.

In het gerecht dat we vandaag klaar gaan maken, zitten ook paddenstoelen, en voor de rest een aantal op het eerste zicht onwillekeurig bij elkaar gegooide ingrediënten. Laat ons afspreken dat dit de link met het liedje is. Voilà, we zijn er klaar voor.

Benodigdheden

• 250g zo veelkleurig mogelijke quinoa

• 200g peultjes

• 250g kastanjechampignons

• 250g oesterzwammen

• 2 pikantige puntpaprika’s

• 2 kanjers van wortels

• 1 flinke ajuin

• look, zoveel u maar wilt

• een flesje van 200ml ketjap sesam woksaus (of iets dat erop lijkt)

• misschien nog wat sojasaus

• Olijfolie

Let’s go!

Pel de look en snij haar tenen fijn. Of haal ze door de lookpers, maar persoonlijk ben ik daar geen fan van. Schil de kanjers van wortels en snij ze in ronde schijfjes. Scheur de oesterzwammen aan flarden. Ontdoe de pikantige puntpaprika’s van hun zaad en snij, knip of hak ze in ringetjes om u tegen te zeggen. De peultjes haalt u voor het gemak gewoon uit hun cellofaanzakje. Met de kastanjechampignons mag u uw eigen goesting doen. Groot grof of klein fijn, of waar u maar zin in heeft. De flinke ajuin snijdt u voor de gelegenheid in 4 stukken, die u vervolgens rok per rok uitkleedt.

Giet de 250 gram veelkleurige quinoa in een zeef en houd deze een minuutje of zo onder de koudwaterkraan. Daarna mag ze in een kookpot, samen met een halve liter water. Breng het water als de bliksem aan de kook en verlaag vervolgens het vuur. Laat – uiteraard wel af en toe roerend - rustig verder koken tot al het water foetsie is.

Verhit wat olijfolie in een wokpan en laat er de ajuin en de look glazig in worden. Gooi de voormalige kanjers van wortels erbij, en laat een paar minuutjes roerbakken. Dat bakken overigens, daar ontfermt de pan zich over. Het roeren daarentegen, dat zult u zelf moeten doen. Doe de peultjes in de pan, en nog een paar minuutjes later ook paprika’s, de champignons en de oesterzwammen. Bak nog maar wat roer. Na een tijdje gaat ook het flesje ketjap sesam woksaus - of iets dat erop lijkt – erbij. Vul het flesje met water, en kap ook dat er nog in. Roer nu eindelijk eens echt goed door, en als het voor u allemaal nog wat vloeibaarder mag, giet er gerust nog een half flesje water bij. Laat rustig verder pruttelen tot ook de quinoa klaar is.

Schep vier diepe borden voor twee derden vol met de gewokte groenten en voor één derde met de quinoa. Eventueel kan je over de groenten nog wat sojasaus gieten. Ja, doe maar. En eet smakelijk!

Maak van de gelegenheid gebruik om eens deftig naar Boudewijn De Groot te luisteren. De lp “Picknick“ is een goed begin. Maar de man heeft eigenlijk maar bijzonder weinig gemaakt dat niet het beluisteren waard is.